ลูกหลั่งน้ำตาพบมารดาในปรโลก | Case Study ปี 45 | EP.09

ลูกสาวคนเดียว มีอัธยาศัยใจบุญเหมือนมารดา แต่มีนิสัยตรงข้ามกับมารดาในเรื่องความใจร้อน มักโกรธ ปากร้าย (แต่ใจดี) หงุดหงิดง่าย ฉุนเฉียว เชื่อคนง่าย หูเบา ทำให้เกิดปัญหาความไม่เข้าใจกับทีมงานที่มารดาและตนเองได้ยกที่ดินให้สร้างวัด

ถึงแม้จะมีอัธยาศัยเช่นนี้ แต่ผู้ส่งเคสก็ยังคงทำบุญอย่างต่อเนื่อง หลังจากมารดาและตนเองละโลกไป และตนเองได้ไปเกิดในภพภูมิที่ต่างจากมารดาอย่างมาก ก็ได้มีโอกาสพบกับมารดาอีกครั้งด้วยอานุภาพของพระธรรมกาย ทำให้ได้เรียนรู้ถึงผลของกรรมและกลับมาเสียใจกับสิ่งที่เคยทำในตอนเป็นมนุษย์

มารดาและลูกสาวคู่หนึ่ง ทั้งสองเป็นผู้มีใจบุญ มารดามีอัธยาศัยเป็นคนเจ้าระเบียบแต่เยือกเย็น ชอบทำบุญทั้งที่วัด โรงเรียน โรงพยาบาล และสงเคราะห์เพื่อนมนุษย์

ส่วนลูกสาวเป็นลูกคนเดียวก็มีใจบุญเช่นกัน แต่มีอัธยาศัยที่ตรงข้ามกับมารดาอย่างสิ้นเชิงคือ เป็นคนมักโกรธ ปากร้ายแต่ใจดี เวลาดีก็ดีเหลือหลาย แต่เวลาไม่สบายใจก็มีถ้อยคำที่ทำให้ผู้ฟังกระเจิดกระเจิงไปคนละทิศละทาง ไม่ได้มีเจตนาจะให้เป็นอย่างที่พูด แต่ปากมันไวกว่าใจ อัธยาศัยนี้ติดเป็นนิสัย ทั้งขี้โมโห หงุดหงิดง่าย ฉุนเฉียว และที่สำคัญคือ เชื่อคนง่าย หรือหูเบา หากใครให้ข้อมูลก่อนก็จะเชื่อสนิท ส่วนข้อมูลที่มาทีหลังจะไม่รับฟัง

มารดาซึ่งมีอายุมากแล้ว ได้ยกที่ดินผืนหนึ่งร่วมกับลูกสาวเพื่อสร้างวัด ในตอนที่ยกที่ดินให้ มารดารู้สึกปลื้มปิติ แต่หลังจากนั้นไม่นาน มารดาก็เริ่มมีอาการหลงลืมตามประสาผู้ชรา ต้องได้รับการดูแลเป็นพิเศษอยู่หลายปี ก่อนจะละโลกไป

ลูกสาวซึ่งเป็นลูกคนเดียวได้รับมรดกทั้งหมดรวมถึงที่ดินผืนนี้ ต่อมาเกิดความขัดแย้งขึ้นระหว่างลูกสาวกับทีมงานที่จะเข้ามาสร้างวัดบนที่ดินผืนที่ยกให้ เหตุเกิดจากมีคนไปยุแยงให้ลูกสาวไม่เข้าใจ และด้วยอัธยาศัยที่เชื่อคนง่ายของลูกสาว ทำให้เธอโกรธทีมงานมาก ถึงขั้นประกาศว่า "ไม่ต้องมาเผาผีกันเลย" ทีมงานเองก็งงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พยายามจะชี้แจงแต่ลูกสาวไม่เปิดโอกาส ปิดประตูไล่ ปล่อยสุนัขออกมา

ถึงแม้จะโกรธและขัดใจ แต่ในใจลูกสาวไม่ได้มีจิตคิดประทุษร้าย เธอรู้สึกว่าให้ไปแล้วก็คือให้ไป ไม่ต้องการให้ใครพูดถึงอีก อย่างไรก็ตาม ลูกสาวก็ยังคงสร้างบุญอื่นๆ ต่อไปเรื่อยๆ ใครมาชวนทำบุญเธอก็ทำ แต่อัธยาศัยมักโกรธ ปากร้าย หงุดหงิดง่ายนี้ ก็ติดตัวไปตลอดชีวิตจนวาระสุดท้าย

หลังจากละโลกไปแล้ว มารดาผู้ชราได้ไปเกิดบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เป็นเทพธิดา มีพิมานทองสวยงาม มีสมบัติทิพย์มากมาย

ส่วนลูกสาวไปเกิดบนสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา ไปเป็นยักษินี ยักษินีตนนี้รูปร่างไม่งาม อ้วน กลม ป้อม ผมหยิก ตาโปน จมูกบาน ฟันกระจอก เขี้ยวงอกออกมาไม่หลบใน เวลาอารมณ์ขุ่นมัว ปากเหม็น แต่เวลาอารมณ์ดี กลิ่นหอม ไปเป็นบริวารของท้าวเวสสุวรรณ ทำหน้าที่ในทีมงานยักษ์ 1,000 ตน จัดดอกไม้บูชาท้าวเวสสุวรรณ ซึ่งหน้าที่นี้ต้องทำ 4 เดือนใน 1 ปีสวรรค์ มีวิมานทองที่ชั้นจาตุมหาราชิกา แต่ทองไม่ค่อยสุกปลั่ง หยาบๆ เครื่องประดับก็หยาบ ที่พิเศษคือมีตุ้มหูขนาดใหญ่ถ่วงหู

✨ การพบกันและการสำนึกผิด

ต่อมา ด้วยอานุภาพของพระธรรมกาย มารดาที่อยู่ชั้นดาวดึงส์และลูกสาวที่อยู่ชั้นจาตุมหาราชิกาจึงได้มีโอกาสพบกัน เทพธิดาผู้เป็นมารดาได้เดินทางมาด้วยราชรถเล็กๆ จากดาวดึงส์ ไปยังมหาวิมานของท้าวเวสสุวรรณ ขณะนั้น ยักษินีผู้เป็นลูกสาวกำลังคุมทีมจัดดอกไม้ มารดาใช้ทิพยจักษุมองเห็นลูกสาว และอธิษฐานจิตให้แสงจากตนไปแวบที่ลูกสาว ทำให้ลูกสาวระลึกชาติได้

เมื่อพบกัน มารดาได้อธิบายถึงสาเหตุที่ลูกสาวต้องมาเป็นยักษินีว่า เป็นเพราะเวลาทำบุญแล้วมักโกรธ ไม่ทำบุญก็ขี้โกรธอยู่แล้ว พูดจาไม่ไพเราะ แม้จะปากร้ายใจดีก็ตาม เมื่อได้ฟังดังนั้น ลูกสาวก็ถึงกับหลั่งน้ำตาด้วยความสำนึกผิด

มารดาได้ชวนลูกสาวไปชมสมบัติและวิมานบนชั้นดาวดึงส์ พาไปดูวิมานทองที่สวยงาม สวนดอกไม้ และบริวาร พร้อมทั้งอธิบายว่าสิ่งเหล่านี้ได้มาจากการสร้างบุญต่างๆ มารดาถามลูกสาวว่าอยากมาอยู่บนนี้กับแม่ไหม แต่ก็บอกว่าอยู่ได้ไม่นานเพราะลูกยังเป็นยักษินี ก่อนจะส่งลูกกลับ มารดาได้สั่งสอนให้ลูกสาวสำรวมกาย วาจา ใจ และรักษาศีลในวันอุโบสถ บอกว่าถ้าทำได้อย่างนี้ไปเรื่อยๆ เมื่อหมดอัตภาพนี้ บุญที่ได้สร้างร่วมกันก็จะส่งผลให้มาเกิดบนชั้นดาวดึงส์ได้ ขณะฟังคำสั่งสอน ลูกสาวก็ยังคงหลั่งน้ำตาตลอด

💡 ข้อคิดสุดท้ายของยักษินี

เมื่อกลับมาที่เดิม ยักษินีผู้เป็นลูกสาวฟุบหน้าสะอึกสะอื้น ทีมงานถามว่าเป็นอย่างไร ไปไหนมา ก็ไม่พูดอะไร ได้แต่มองราชรถที่มารดานั่งอยู่ไปจนลับตา ในใจเสียใจ เสียดายโอกาส เสียใจที่ตอนเป็นมนุษย์ไม่น่าทำอย่างนั้นเลย

🔹 Spotify: คลิกที่นี่

🔹 Apple Podcast: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา

🔹 YouTube: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา - YouTube