หมดห่วงเมื่อไรก็ไปดีเมื่อนั้น | Case Study ปี 45 | EP.54

อากงไทเปเป็นมหาเศรษฐีในไทเป มาจากเมืองจีนด้วยความเชื่อมั่นในตนเองสูง สร้างเนื้อสร้างตัวจนเป็นเจ้าของกิจการสำคัญหลายอย่าง (ขายโลหะมีค่า, ที่พัก/รีสอร์ท, โรงงานคล้ายมาม่า) ท่านได้อุทิศตนทำประโยชน์แก่ประเทศชาติ มีทรัพย์สินก็ร่วมงานกับรัฐบาลสร้างสิ่งที่เป็นสาธารณกุศลใหญ่ๆ ชีวิตส่วนตัวของท่านประหยัดมัธยัสถ์มาก เสื้อผ้าปะแล้วปะอีก ทานอาหารง่ายๆ ท่านเสียชีวิตในวัยอันควร

คุณครูไม่ใหญ่ได้ใช้กายฝันที่ฝันได้ไกลเพื่อไปดูบุพกรรมที่ทำให้อากงร่ำรวย ในอดีตชาติ ท่านได้ทำบุญในบุญเขตของพระรัตนตรัย ถวายที่สร้างวัด ถวายเสนาสนะ หล่อพระด้วยทอง ท่านอธิษฐานขอให้รวยอย่างเดียว ขาดหลักวิชานิพพานปัจจะโย โหตุ ทำให้ห่างกายพระรัตนตรัย บุญนั้นส่งผลให้ท่านรวยข้ามชาติข้ามประเทศ มีสมบัติมากมาย

นอกจากนี้ท่านยังทำบุญสาธารณประโยชน์ แต่ชีวิตจิตใจผูกพันกับธุรกิจการงานและสาธารณกุศลมาก ในอดีตชาติ ตอนท้าย ท่านเกิดความเสียดายที่นำเงินไปทำบุญแทนที่จะทำธุรกิจ ในชาตินี้ ท่านก็ประหยัดมาก แม้มีทรัพย์มหาศาล (หลายพันล้าน) ก็ไม่ค่อยได้ใช้เอง บางครั้งอยู่บ้านที่ซอมซ่อ น้ำคลำ หญ้ารก นี่เป็นวิบากกรรมจากการทำบุญแล้วเสียดาย

🏮 เนื้อเรื่อง (หลังตาย): บ่วงแห่งความห่วงใย

หลังละโลก อากงได้เป็นแค่ ภูมิเทวดา มีเจ้าหน้าที่แต่งกายเหมือนจีนโบราณพาไปดูวิมานซึ่งมีรูปทรงเหมือนจีนโบราณ ตั้งอยู่ที่เชิงเขา ท่านจะวนเวียนเหมือนเป็นเทพารักษ์ ดูแลกิจการที่ตัวเคยทำไว้

[Image of a celestial being (Bhummadeva) lingering near their former earthly possessions due to attachment]

การทำพิธีศพแบบจีนได้บุญน้อย บุญที่ท่านทำสาธารณกุศลและบุญที่ผู้มีชีวิตอยู่ โดยเฉพาะหลานทำบุญในบุญเขตและอุทิศให้ ควรจะส่งผลให้ท่านไปอยู่ชั้นดาวดึงส์ได้ แต่ท่านไปติดที่ ความห่วง ธุรกิจการงานและสาธารณกุศลที่ทำไว้ ทำให้ท่านต้องอยู่ตรงนี้ (ภูมิเทวดา) เป็นเวลาหลายร้อยปีมนุษย์ จนกว่าจะหมดความห่วงจึงจะไปเสวยผลบุญที่หลานๆ ทำไว้ให้ที่ชั้นดาวดึงส์ได้ทันที

🎧 ช่องทางการติดตามรับฟัง:

🔹 Spotify: คลิกที่นี่

🔹 Apple Podcast: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา

🔹 YouTube: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา - YouTube