ทำบุญขอให้ถูกหวย | Case Study ปี 45 | EP.69

คุณพ่อของผู้ส่งเคสเป็นคนขยัน ซื่อสัตย์ ยุติธรรม ร่างเล็กแต่ไม่ยอมใคร ยอมต่อเหตุและผล ชาวบ้านแถวนั้นตั้งฉายาให้ว่า เปาบุ้นจิ้น เพราะชอบช่วยไกล่เกลี่ยเพื่อนบ้านยามทะเลาะวิวาทอย่างยุติธรรมและมีเหตุผล คุณพ่อมีอาชีพเป็นพ่อครัว ทำอาหารเก่ง เคยทำงานร้านข้าวต้มและทำข้าวต้มกับข้าวในตลาดเช้า ตอนหลังสุขภาพไม่ดี จึงมาเป็นพ่อครัวอยู่บ้านเถ้าแก่ได้ไม่นานก็เลิกไปการดำเนินชีวิตของคุณพ่อเหมือนชาวจีนทั่วไป คือทำบุญทำทานน้อย แต่ชอบช่วยเหลือผู้อื่น คุณพ่อได้มีโอกาสใส่บาตรหลวงตาองค์หนึ่งเป็นประจำตอนทำข้าวต้มกับข้าวในตลาดเช้า (ผู้ส่งเคสจำได้แม้ตอนเด็ก) คุณพ่อชอบเล่นหวย การพนันอื่นไม่ชอบ ทุกวันหวยออกอารมณ์ดี คนในครอบครัวต้องอารมณ์ดีตามไปด้วย หากใครอารมณ์ไม่ดีจะโทษว่าขัดลาภ แต่ถ้าถูกหวยก็อารมณ์ดีตอนสุขภาพแข็งแรง คุณพ่อนับถือหลวงพ่อองค์หนึ่งมาก (คุณครูไม่ใหญ่รู้จัก) จะไปถวายภัตตาหารเช้า ถวายน้ำมันก๊าซบ่อยๆ เพราะหลวงพ่อองค์นี้ชอบเผาไฟ ใครถวายอะไรก็จะโยนเข้ากองไฟหมด คนจึงนำน้ำมันก๊าซมาถวายมาก โดยเฉพาะก่อนวันหวยออก 1 วัน คุณพ่อจะไปเฝ้าหลวงพ่อองค์นี้ตั้งแต่ตอนเช้าถึงสว่าง เพื่อคอยสังเกตอิริยาบถและการกระทำของท่าน แล้วนำมาวิเคราะห์ตีเป็นเลข ส่วนมากจะถูกคุณพ่อรักและเคารพหลวงพ่อองค์นี้มาก จะสวดพระคาถาของท่านได้คล่องแคล่วและสวดเป็นประจำ ไม่ว่ามีเหตุใดเกิดขึ้นกับตัวเองหรือผู้อื่น ก็จะสวดและแนะนำให้ผู้อื่นสวด แม้หลวงพ่อมรณภาพไปแล้ว คุณพ่อก็ยังสวดและระลึกถึงคุณของท่านเป็นประจำเนื่องจากเป็นพ่อครัวทำอาหารเก่ง โดยเฉพาะขาหมู เป็ดพะโล้ ไก่ต้ม บางครั้งซื้อเป็ดไก่ที่ตายแล้วมาทำ แต่บางครั้งก็ฆ่าเอง (เป็นส่วนน้อย)เมื่ออายุ 58 ปี คุณพ่อป่วยมาก ระบบทางเดินหายใจไม่ดี ต้องใช้ยาพ่นจมูกช่วยบ่อยๆ ก่อนละโลก 1 สัปดาห์ มีอาการคล้ายเพ้อ พูดสั่งสอนคนในบ้านและชาวบ้านใกล้เคียงให้ทำแต่ความดี ห้ามเล่นหวย ห้ามเล่นการพนัน ให้ทุกคนทำความดี ระลึกนึกถึงผู้มีพระคุณ มักพูดเป็นภาษาจีนแปลว่า รู้จักรินเงินตาย รู้จักกริ่นคนไม่ตาย และมักพูดว่าท่านเป็นเปาบุ้นจิ้น คนในครอบครัวและชาวบ้านปรึกษากันและตัดสินใจอุ้มไปส่งโรงพยาบาลบ้านสมเด็จ คุณหมอสันนิษฐานว่าท่านบ้าและนำไปขังรวมกับคนไข้อื่น 1 คืน ลูกๆ รีบนำกลับบ้าน และอีกไม่กี่วันคุณพ่อก็ละโลกไป ก่อนจากไป ท่านลืมตา ขยับปากเหมือนจะว่าคาถาที่เคยสวดประจำ จนหลับไปอย่างสงบ