ตายในหน้าที่กัลยาณมิตรอธิษฐานจิตไปดุสิตบุรี | Case Study ปี 45 | EP.71

ผู้ส่งเคสได้ส่งเรื่องราวของลูกศิษย์สาวคนนี้มาเล่าให้ คุณครูไม่ใหญ่ ได้เมตตาไขข้อข้องใจ เธอเป็นผู้ที่มุ่งมั่นในการสร้างบารมีมาตลอดชีวิต แม้จะมีอายุเพียง 30 ปี เธอก็สั่งสมบุญมาตั้งแต่เป็นนักศึกษาวัย 17 ปี ได้รับการศึกษาที่ดีเยี่ยม จบเกียรตินิยมและกำลังจะเรียนต่อปริญญาเอก แต่เธอก็ไม่ประมาทในชีวิตทางธรรม เข้าวัดทำกิจกรรมชมรมพุทธที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน ตั้งแต่ปี 1 เป็นเลขานุการแล้วก้าวขึ้นเป็นประธานชมรมฯ หลังจากนั้นก็ทำบุญทุกบุญที่วัดและศูนย์สาขาอย่างสม่ำเสมอ การสร้างบารมีของเธอมีความหลากหลายและทุ่มเทมาก ทั้งการร่วมบุญใหญ่อย่างบูชาข้าวพระ ทอดกฐิน ทอดผ้าป่า ช่วยเหลือกิจการงานวัดต่างๆ ทั้งงานภายในวัดและศูนย์สาขา เช่น ร่วมหล่อรูปทองคำหลวงปู่ สร้างองค์พระประจำตัว สร้างธรรมกายเจดีย์ สร้างวิหารหลวงปู่คุณยาย ร่วมบุญกฐินสร้างศูนย์ 9 ร. 9 และยังเป็นบัณฑิตแก้ว ต่อมาชีวิตการสร้างบารมีของเธอได้ขยายไปถึงต่างประเทศ โดยได้ไปปฏิบัติหน้าที่ที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเธอกลายเป็นกำลังสำคัญในการบุกเบิกและพัฒนาศูนย์ฯ ทั้งศูนย์เก่าและศูนย์ใหม่ จัดงานบุญต่างๆ ที่ศูนย์ เช่น งานทอดกฐิน ผ้าป่า และยังได้ไปบุกเบิกสร้างศูนย์ปฏิบัติธรรมโอซาก้า รวมถึงจัดตักบาตรนอกสถานที่ในจังหวัดต่างๆ เพื่อเปิดโอกาสให้ชาวต่างประเทศได้พบกับคนไทยและพระพุทธศาสนา เธอยังเป็นหัวหน้า อสรม. และทำหน้าที่ต่างๆ ที่ศูนย์ เช่น จัดดอกไม้ ทำความสะอาด หรือแม้กระทั่งขับรถ คุณครูไม่ใหญ่เรียกว่าเธอเป็นซูเปอร์วูแมนที่เก่งทุกอย่าง เธอยังได้ร่วมบุญงานใหญ่ๆ ที่วัดธรรมกายเสมอ เช่น งานสลายร่างคุณยาย สร้างวิหารคุณยาย และร่วมบุญสนับสนุนการศึกษา เธอร่วมบุญทุกบุญทั้งที่วัดและศูนย์โตเกียว และมีส่วนสำคัญในการสร้างศูนย์ปฏิบัติธรรมที่จังหวัดนากาโน ชีวิตการสร้างบารมีของเธอดำเนินไปอย่างราบรื่นและเต็มกำลัง จนกระทั่งวันหนึ่ง ในขณะที่เธอกำลังไปทำหน้าที่อันยิ่งใหญ่เพื่อขยายศูนย์ปฏิบัติธรรมที่ญี่ปุ่น เธอก็ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ โดยรถคันหน้าเบรกกะทันหัน รถของเธอเบรกไม่ทันชน แล้วรถคันหลังอีก 2 คันก็ชนซ้ำ เกิดอุบัติเหตุรถชน 4 คัน และเธอได้จากโลกนี้ไปในเช้าวันนั้น เป็นการตายในสมรภูมิแห่งการสร้างบารมีของนักรบกองทัพธรรม ทำให้เกิดคำถามว่า ทำไมผู้ที่ทำบุญมาก สร้างบารมีอย่างเต็มที่เช่นนี้จึงต้องอายุสั้น และทำไมบุญจึงไม่ช่วย