บุญช่วยเกือบตายเพราะคลอดลูก | Case Study ปี 45 | EP.84

ข่าวแม่และลูกเสียชีวิตระหว่างคลอด ทำให้ผู้ส่งเคสระลึกถึงกรณีของตนเองเมื่อ 6 ปีก่อนที่สามารถช่วงชิงชีวิตกลับมาได้ เช้าวันที่ 14 สิงหาคม 2539 ซึ่งเป็นวันที่หมอนัดเตรียมคลอด เนื่องจากเลยกำหนดมาหลายวัน จึงให้ยาเร่งคลอดผ่านน้ำเกลือ ไม่นานมดลูกเริ่มบีบตัวและถุงน้ำคร่ำแตก ผู้ส่งเคสเริ่มรู้สึกอึดอัด แน่นหน้าอก หายใจไม่ออก เหมือนมีมือเหล็กมาบีบหัวใจ เริ่มปวดร้าวรุนแรงไปทั่วกะโหลกศีรษะ ไล่ลงมาถึงต้นคอ กระดูกสันหลัง รู้สึกว่าอาการหนักขึ้น หายใจติดขัด ทุรนทุราย รีบให้น้องพยาบาลตามหัวหน้าเวรมา พอหัวหน้าเวรมาก็รีบให้ออกซิเจนและตามหมอมา ผู้ส่งเคสมีสติอยู่ตลอด ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น จึงรีบเอาใจจรดศูนย์กลางกาย ตรึกนึกถึงองค์พระ ปกติจะตรึกนึกองค์พระได้ใหญ่ ใส สว่าง ชัดเจน แต่วันนั้นองค์พระที่เห็นใหญ่กว่าตัวเล็กน้อย สลัว ไม่ชัดเจน ไม่ใสสว่าง แต่ก็ยังพอเห็นได้ สักครู่อาการหายใจติดขัดค่อยยังชั่ว หมอมาถึง ตรวจอาการและฟังหัวใจลูกในท้อง พบว่าอยู่ในขั้นวิกฤต หมอรีบส่งเข้าห้องผ่าตัด อาการของผู้ส่งเคสเริ่มทรุดลง หนาวสั่นมาก ต้องใช้ผ้าห่มหลายผืน ตัวสั่นอย่างแรงควบคุมไม่ได้ ในห้องผ่าตัดรู้สึกไม่กลัวความตาย นึกถึงแต่องค์พระ สงสัยเพียงเล็กน้อยว่าทำไมองค์พระมัว จำคำพูดสุดท้ายได้ว่า "หนาวจังเลย" ก่อนจะหมดสติไปเพราะยาสลบ ฟื้นขึ้นมาตอนเย็นจึงทราบว่าอาการที่เกิดขึ้นคือน้ำคร่ำหลุดแทรกเข้ากระแสเลือด เป็นสิ่งแปลกปลอม ทำให้ร่างกายและสมองขาดออกซิเจนถึงตายได้ เป็นอาการแทรกซ้อนในการคลอดที่ป้องกันแก้ไขไม่ได้ พบใน 99% ของคนไข้มักเสียชีวิตหรือไม่ก็เป็นเจ้าหญิงนิทรา หมอบอกว่าผู้ส่งเคสเป็นเคสที่ 2 ของโรงพยาบาล เคสแรกเมื่อ 20 ปีที่แล้ว เสียชีวิตทั้งแม่และลูก ผู้ส่งเคสมีคำตอบเดียวสำหรับการรอดชีวิตครั้งนั้นคือบุญ สามารถช่วงชิงวินาทีแห่งความเป็นความตายระหว่างภพภูมิมนุษย์กับภพภูมิอื่นได้ เพราะบุญจากการตรึกนึกถึงพระธรรมกายที่ศูนย์กลางกายไว้ได้ตลอดช่วงวิกฤต ส่วนบุตรชายมีชีวิตอยู่ได้เพียง 2 วันก็ละโลกไป เพราะโลหิตเป็นพิษ และมีความพิการแต่กำเนิดคือหัวใจอยู่ข้างขวา ไส้เลื่อนออกทางสะดือ มือทั้งสองข้างพิการ ความทุกข์จากการสูญเสียบุตรชายมหาศาลเพราะตั้งความหวังไว้มาก ไม่มีสัญญาณใดบ่งบอกว่าจะเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น พลิกตำราธรรมะใดๆ มาช่วยบรรเทาความเศร้าโศกก็ไม่เป็นผล รู้สึกเสียชื่อลูกศิษย์วัด คิดไม่ได้ คิดไม่เป็น แต่เมื่อกราบหลวงพ่อธัมมชโย หลวงพ่อกล่าวว่า "เขาทำบุญมาแค่นี้ครับ" เพียงประโยคนี้ทำให้หยุดคิดได้ทันที คิดว่าบุตรชายคงมีเวรปาณาติบาตติดตัวมามาก นอกจากนี้ผู้ส่งเคสยังเล่าเรื่องคุณพ่อที่เสียชีวิตในปี 2537 ด้วยมะเร็งปอด อยู่มาได้ 10 ปี มะเร็งไม่แพร่กระจาย วันหนึ่งไม่สบาย หอบมาก ส่งโรงพยาบาล ให้ออกซิเจนไม่ทัน สมองตาย ใช้เครื่องช่วยหายใจอีก 1 เดือนก็เสียชีวิต คุณพ่อเกิดในตระกูลขุนนางที่เป็นเจ้าเมืองมา 7 ชั่วคน เป็นเจ้าของคอกม้าแข่งหลายคอก มีภรรยาหลายคน แม่ของผู้ส่งเคสเป็นภรรยาที่จดทะเบียน คุณพ่อเคยมีโอกาสกราบหลวงพ่อธัมมชโย 2 ครั้ง ครั้งหนึ่งหลวงพ่อทัตตชีโวกล่าวถึงเวรของการนำม้ามาแข่ง ซึ่งต้องเคี่ยวเข็ญ ตีม้าให้เร่งฝีเท้า เพื่อเงินรางวัล แต่ม้าบางตัวก็หอบแทบขาดใจ หรือตาคาในสนามแข่ง คุณพ่อแย้งว่าท่านทำให้คนมีงานทำ แต่อาการใกล้สิ้นลมก็หอบเพราะร่างกายขาดออกซิเจนเหมือนม้าแข่งเหล่านั้น ผู้ส่งเคสหวังว่าการที่คุณพ่อเป็นเจ้าของพระธรรมกายประจำตัว องค์พระบนโดม ที่ดินสร้างธุดงคสถาน ถวายทองคำสร้างรูปหล่อหลวงพ่อวัดปากน้ำ จะพอช่วยท่านได้ ชีวิตผู้ส่งเคสผ่านทุกข์หนักมาหมดแล้ว ทั้งสูญเสียพ่อ สูญเสียลูก และการต้องใช้สามีร่วมกับคนอื่น อีกทั้งเคยช่วงชิงกับความตายมาแล้ว จึงมองสิ่งต่างๆ ที่ผ่านมาในชีวิตเป็นเรื่องเล็กไปหมด ดังคำหลวงพ่อทัตตชีโวที่ว่าล้วนแต่เป็นเรื่องกะโหลกกะลา เรื่องใหญ่มีเพียงเรื่องเดียวคือจะทำอย่างไรจึงจะติดตามหลวงพ่อและคุณยายในการสร้างบารมีไปได้ตลอด กรณีของผู้ส่งเคสที่เกิดเหตุการณ์ระหว่างคลอด มีโอกาสเกิดเพียง 0.005% และเมื่อเกิดแล้วมีโอกาสรอดเพียง 1 ในล้าน การรอดชีวิตได้เพราะมีโอกาสเข้าวัด ศึกษาธรรมกายจากหลวงพ่อทั้งสอง• สรุป คำถาม:1. บุตรชายของผู้ส่งเคสได้ทำกรรมอะไรมา2. สาเหตุที่ผู้ส่งเคสรอดตายได้เพราะจากบุญที่ตรึกระลึกถึงองค์พระใช่หรือไม่3. คุณพ่อของผู้ส่งเคสตอนนี้มีความสุขดีอยู่หรือไม่ ได้ไปสู่สุคติหรือทุคติ4. ในอดีตผู้ส่งเคสได้ทำกรรมอันใดจึงมีเหตุให้ได้รับทุกข์ดังกล่าว5. บุญใดที่จะทำให้คุณพ่อได้รับความสุข และจะทำให้ผู้ส่งเคสมีชีวิตที่มีความสุขมากขึ้น