Loading...
Hosts & Guests
Transcript
2. Liber secundus, par prior, operis de imitazione Christi, hach transcriptio a societatelibri voce fakta, bono publico u sui est.
3. Incipient admonitones ad interna trahentes, the interna conversazione, capitulum primum.
3. Reignum dei intra vocesst digit dominus.
4. Convertethe extoto corde ad dominum et relinque hunk miserum mundum et inveniet animatua reekiem.
4. Diche exteriora contemnere et ad interiora tedare, et vi debis reignum dei intervenire.
4. Est enim reignum dei pakset gaudium inspiritu sankto, quad non datur impis.
4. Veniet adetech ristus ostendestibi consolacionem suam, sidiniam ili abintus paraveris mansionem.
4. Omnis gloria eius et dekor abintra est, et ibi complacet sibi.
4. Frequens ili visitazio cum homine interno, dulcis sermocinazio grata consolazio, multa paks familiaritas stupenda nimis.
4. Ei a anima fidelis, prepara hui che sponso cortum, quatenus a te venire et inte habitare di nietur.
6. Sik enim digit.
6. Si quis diligit me, sermonem meum servabit, et adeum veniemus et mansionem apudeum faciemus.
6. Da ergo cristolokum, et a ceteris omnibus nega introitum.
6. Con cristum habueris, dibes es et suficit tibi.
6. Ipse erit provisortus et fidelis procurator in omnibus, ut non sid opus in hominibus perare.
6. Homines enim cito mutantur et defici und velociter.
6. Cristo sautem maniti in eternum, et astat usque infinem firmiter.
6. Nonest mania fiducia ponenda in homine fragili et mortali, etiem si utili sid et dilectus.
6. Neku e tristizia multa exhok capienda, si interdum adversetur et contradikat.
6. Qui hodi etek unsunt, krás contrariari posunt, et converso sepe utaura vertuntur.
6. Pone totan fiducia mtua mindeo et sid Ipse timortus et amortus.
6. Ipse proté respondabit et facet bene sikut melius fuherit.
9. Non habes hik manentem civitatem et ubikunque fuheris extra neusess et peregrinus.
9. Nek requem allikwando habebis, nisi Cristo intime fuheris unitus.
9. Qui hik cirkunspicis, cumistenun sid locus tue requietionis.
9. In celestibus tbts habitatio tua, et sikut in transito kung taterrena suntas ficinda.
9. Transe utomnia, et tu cum eis pariter.
9. Vide utnon generias, ne capiaris et pereas.
9. Apud altissimom sid kogitastio tua, et deprekastio tua adekristum sin intermissione dirigatur.
9. Sinesis spekulari alta et cialestia, requiesse in pasione kristi, et in sacris vulneribus eius libenter habitat.
9. Si enim ad vulnera et pretioza stigmata jezu devote konfugis, manjem intribulazione konfortacionem sentias, nek multum kurabis hominum despektiones, facili terkue verba detraenzia perferes.
9. Kristus fuit etia mimundo habominibus despektus, et in maxima necessitate anotis et amicis interobrobria dereliktus.
9. Kristus pati voluit et despici, et tu audes de alico conqueri, kristus habuit adversario et oblocutores, et tu vis omne sabere amicos e benefactores?
9. Un de koronavi turpatienzia tua, sin il adversitate sokurrit, sinichil contrari un vispati, komodo eri samikus kristi.
9. Sustinetek un kristus et prokristus, si vis reñare un kristus, si semel perfekte introisses in interior a jezu, et modikum de ardente amore eius sapuisses, tunk de proprio komodo velin komodo nihil curares.
7. Sedmages de obrobrio illato gauderes, cuia amor jezu facit hominemse y contemnere.
9. Amatoriezu et veritatez, et verus intermus et liber aba feccionibus in ordinatez, potest se a deum libere convertere, et elevare supra seypsum inspiritu akfruitive kiesere.
9. Cui sapiuntomnia prodsunt, nonut di contur out estimateur, hik veres apiensest, et doctus magisadeo quam havo minibus.
9. Cui habintra sita ambulare, et modikum abextra res ponderare, non requirit loka nek ekspektat tempora, adabenda devota exercizia.
9. Homo intermus cito sere colligit, cuia nuncom se totum ad exteriora e fundit.
9. Non ili obest labore exterior, out occupatio ad atempus necessaria, said si cut res eveniunt, si kse illis a komodat.
9. Cui intus bene dispositus est et ordinatez, non curat mirabilis et per versus hominum gestus, tantum homo impeditur et distragitur quantum si bi res atragit.
9. Si recte tibi eset et bene purgatus eset, omnia tibi imbonum cederent et perfectum.
9. Ideomulte tibi displicent et sepe contur band, cuia aduk nones perfekte tibi ipsimortus, nek segregatus abominibus terrenis.
9. Nilsik maculat et implicat cor hominis, sikuti impurus amor in creaturis.
9. Si renuis consolari exterius, poteris speculari celestia et frequenter jubilare interius.
9. De homili sub missione, capitolum secundum.
9. Non mai nipendas, cuis prote vel contratesit, sed hoc aje et cura, utdeus te cum sit in omni reklam facis.
9. Habias koši enti ambonum et deus bene te defensabit.
9. Quem enim deus adjuvare voluerit, nu lius per versitas noceere poterit.
9. Si tu sis taceere et pati, vi debis prokuldubio auxilium domini.
9. Ipsenovit tempus et modum liberandi te, et idio te debes ili resignare.
9. Dei est adjuvare et abomni confuzione liberare.
9. Se pevalde prodest ad maiorem humilitatem servanda, cuod defectus nostros ali siunt et redargoond.
9. Quando homo prod efectibus suis se humiliat tunca faciliter alios plakat, et leviter satisfacit sibi irascientibus.
9. Humilem deus protegit et liberat, humilem diligit et consolatur.
9. Humilii homilii se inclinat, humilii largitur grazie maniam et post suam depressionem levat ad gloriam.
9. Humilii suasekretare velat, et ad sei dulciter trahit et invitat.
9. Humiliis accepta confusione satisbene esti impace, cuia statiindeo et noni mundu.
9. Non repute ste ali qui de profecisse, nisi omnibus inferiorem tes sensias.
9. De buono pacifico homine capitulum terzion.
10. Tenete primo impace, et tunc poteris alios pacificare, homo pacificus magis prodest cuambene doctus.
9. Homo passionatus ethian bonum in malum trahit et faciliter malum credit.
9. Bonus pacificus homo omnia ad bonum convertit, cuibene impace est denullosus picatur.
9. Cuiaute male contentus est et com motus varis suspicionibus agitatur.
9. Ne kippse kuieshit, nek alios kuieshere permittit.
9. Dixit sepe kuada dixere nondeberet, et omittit kuada sibi magis facere expediret.
9. Considerat quid alii facere teneintur et neglidit quid ipse teneatur.
9. Habe hergo primo gelum super teipsum, et tunc juste gelare poteris ethian proximum tuum.
9. Tu benesis fac tatua excusare et colorare et aliorum excusationes non vis reciper.
9. Justius eset utete accusares et fratrem tuum excusares, si portari vis porta et alium.
9. Vide quamlonge es aduk averea caritate et humilitate,
coe nulli novit irashi veli indignari, nisi tantum sibi.
9. Nonest manium kombonis et man suetis conversari,
hokeinim omnibus naturaliter placet, et unus quisku libenter pacem habit,
et secum sencientes magis dilligit.
7. Sed kumduris et per versis out indisiplinatis out novis contra riantibus pacifice pose vivere,
mania grazia est et laudabile nemis, virileku efaktum.
7. Sunt quis e ipsos impace teneant et cumalis ethian pacem habit,
et sun qui nec pacem habit, nec alius impace dimittunt.
7. Alis sunt graves, sed sibi semper graviores, et sun qui se ipsos impace retinant ethian pacem alius reducere student.
Est tamen totapaks nostre hinhak miseravita potius in humilis oferencia ponenda quamin nonsenciendo contraria,
cui melius siit pati maiorem tenebit pacem.
Iste est victor sui et dominus mundi, amicus cristi et heres celi.
Depuramente et simplici intenfione, capitul un quarto,
dua abusalis homo sublevatura terrenis, simplicitate si licet et puritate.
Simplicitas debet s in intenfione, puritas in affectione,
simplicitas intendit deum, puritas apreendit et gustat.
Nullabona accio te impediat si liber intus ab inordinato affect ofuris.
Si nihil aliud acquam dei beneplacitum et proximi utilitate mi intendis et quaris,
interna libertate per frueris, si rectum cortuom eset,
tung omnis creatura specolun vita et liber santai doctrine eset.
Nonest creatura tam parva et vilis, cui e dei bonitate non reprezentet.
Si tu eses intus bonus et purus, tung omnia sinne impedimento viderees et bene caperees.
Corpurum penetracelum et infernum.
Qualis uno schiske intus est, taliter iudiget exterius.
Si est gaudium in mundu hok utiko e posidet puri cordis homo.
Et si est aliubi tribulatio et angustia hok amelius novit mala concienzia.
Si kut ferrum misum ininiem amittit rubiginem et totum kandese fi citur,
si k homo integre adeum se convertens atorpore exuitur et in novum hominem transmutatur.
Quando homo incipit tepexere, tung parvum metuit laborem et libenter externem accipit consolazionem.
Si de quando perfekte incipit se vincere et viriliter in via dei amulare,
tung minus e arreputat, cui e sibi prius gravia esesensiebat.
De propria considera azione, capitulum quintum.
Non posumus nobis ipsis nemis credere,
cui e sipe gracia nobis dest et sensus.
Modi cum lumen estin nobis et hok citu per negligenciam amittimus.
Sipe enim non advertimus quada tam ceci intus sumus.
Sipe male agimus et peus excusamos.
Pasione interdum movemur et zelun putamos.
Parva in alis reprendimus et nostra majora per transimus.
Satis cito centimus et ponderamos quid adbalis sustinemus.
Sede quantum ali de nobis sustinent non advertimus.
Quibene etrecta su aponderaret,
non esed qod de alio graviter iudicaret.
Interno sumo sui ipsius quram omnibus quris anteponit.
Et qui sibi ipsi diligentere intendit, facilitere de alis tachet.
Nunquam eris internus et de votus,
nisi de alienis siluris et ateipsum specialiter respexeris.
Sitivi et deo totaliter intendis modicum temo webit qodforis percepis.
Ubies, quando tibi ipsi presans nones.
Et de quando omnia per quristi,
quid tene glectoprofecisti,
si debes habere patsem et unionem veram,
oporte de qod totum aduq postponas,
et te solum preokulis habeas.
Multum proin de proficius si te feriatum abomni temporali qura conserves,
valde de fiicius si alikuid temporale reputavaris.
Niel manjum, nil altum, nil gratum, nil aceptum tibisit,
nisi pure deus, aut de deusit.
Totum vanum existima,
quidi quidi consolationis o kurerit de alikua kreatura.
Amaz deum anima sub deo despicit universe.
Solus deus et eternus eti menus imples omnia,
solaceum alime, et ver acordis la etizia.
De la etizia, bonea e cocienzie,
capitulum sextum.
Gloria, boni hominis, testimonium, bonea e cocienzie.
Habe, bonam concienzie, et habebis sem per la etizia.
Bona concienzie, valde multa potest portare,
et valde leeta est interadversa.
Mala cocienzie, sem per timida est et inquieta.
Suavite requieshes, si cortum te non repreendrit.
No li leetari, nisi cum bene feceris.
Mali, nunquam habend veram leetiziam,
nek internam senzion pacem,
cuia nonest paks impis diciid dominus.
Et si digserint, impace sumus,
non veniet supernos mala,
et quiis nobis nocere audèbit.
Ne creda seis, cuaniem repente exurget iradei,
et in nihilum redigentur actuseorum,
et cogitationes eorum peribund.
Gloriari intribulatione,
nonest grave amanti.
Sig enim gloriari, est gloriari in cruce domini.
Brevis gloria, cuia abominibus datur et acybitur,
mundi gloriam sem per comitator tristizia.
Bonorum gloria, in conscienzie i seorum,
et non in ore hominum.
Justorum laetizia, de deo et indeo est,
et gaudium eorum de veritate.
Qui veram et et hernam gloriam desiderat,
temporale non curat.
Et qui temporalem requirit gloriam,
aut non exanimor con temnit,
minus amare convincitur celestem.
Maniam habit cordistranquilitatem,
qui ne clau des curat nek vi tuperia.
Facile erit contentus et pacatos,
cuius concienzie a mundanest.
Nones sangtior silaudaris,
nek vilior sil vi tuperaris,
cuodes hoxes,
nek mai ordici vales quam deo testesis.
Si attendis, qui d'aputesis intus,
non curabis, qui dete loquantur hominus.
Homo vi detin facie,
deus autem in corde.
Homo considera tactus,
deus vero pensat intenciones.
Bene sem peragere,
et modi cum desetenere,
humilis anime indiciumest.
Nolle consolari abali kuacreatura,
magnie puritate set interna e fiducia sinumest.
Qui nullum extrinsecus prosetestimoniun cuarit,
liquid quad totaliter se deo commisit.
Nonenim, qui se y commendat ille probatusest,
a it beatus paulus,
se de quem deus commendat,
ambulare cum deo intus,
nek alicua affectione teneri foris,
statusest interni hominus.
De amore jezus superomnia,
capitulum septimum,
beatus qui interledit,
qui deset amare jezus,
et contemnere se y propter jezus.
Oportet dilectum prodilectore linkere,
qui a jezus vult solus superomnia amari,
dilectio creature falax et instabilis,
dilectio jezus fidelis et perseverabilis,
qui aderet creature cadet cum labili,
qui amplectitur jezus firmabitur in evum,
illum dillige et amicum tibi retine,
qui omnibus recidentibus tenon relinquet,
nek pasietur infine perire,
abomnibus oporte te alicuando separari,
si vevelis si venolis,
teneas te apod jesum vivensach moriens
et illeus fidelitate te comminte,
qui omnibus deficientibus solus te potest lluvare.
Dilectustus talis est nature,
utalienum non velit admitere,
sed solus vult cortum habere,
et tanquam rex in proprio trono sedere.
Si hires te bene abomni creatura evacuare,
jesus deberet libente retekum habitare,
paene totum perditum in venies,
qui dguid extra jesum in hominibus posueris,
non confidas nek initaris superkalamum ventosum,
qui omnis karofenum et omnis gloriaeus
ut flos feeni cadet.
Cito de cipieris si ad externam hominum
apparentiem tantum expectaris.
Si enim tum in alis choeris solaceum et lucrum,
senthes sepius detrimentum.
Si choeris in omnibus jesum,
in venies utiko jesum.
Si hautem choeris te y,
in venies etiem te y,
sedat tuam perniciem.
Plus enim homo nocivi orcibi si jesum non choerit,
quam totus mundus et omnis sui adversarii.
Defamiliari amiciti a jesu,
capitulum octavo,
quando jesus adest totum bonumest,
nek qui quandificile vi detur,
quando vero jesus non adest totum durumest,
quando jesus intus non loquitur,
consolazio vilisest.
Si hautem jesus unum tantum verbum loquitur,
mania consolazio sentitur.
Non ne maria magdalena statim su rexite de loco in quaf levit,
quando marta illi diksit,
magisteradest et vocatte,
felix hora,
quando jesus vocatte lacrimis ad gaudiumespiritos,
quam aridus et durusest sineg Jesu,
quam incipien sedvanus si kupis aliquid extra jesum,
non ne hokest maius damnum,
quam si totum perdere smundum,
quid potest tibi mundus conferre sineg Jesu.
Etse sineg Jesu gravis est infernus,
etse cum Jesu dulcis paradisus,
si furit te cum Jesus nullus poterit nociere inimicus.
Qui invenit jesum, invenit tesaurum bonum,
immobonum superomne bonum,
et qui perdit jesum perdit nimis mutum,
et plus quam totum mundum,
pauperimus est qui vivit sineg Jesu,
et ditissimus qui bene est cum Jesu.
Mania ars est,
chire cum Jesu conversari,
et chire jesum tenere mania prudentia.
Esto humilis et pacíficus,
et erit te cum Jesus.
Sis devotus et quietus et man ebit te cum Jesus.
Potest chito fugare jesum,
et grafiam eius perdere,
si volueris ad exteriora declinare.
Et si ilum effugaviris et perdideris,
ad quem fugies et quem tunc cuares amicum,
si ne amico non potes bene vivere,
et si Jesus non furit tibi prai omnibus amicus,
eris nimis tristis et desolateus,
fatue i jitur agis sin alico altero confilis outletaris.
Eligendum est magis totum mundum habere contrarium
cu amiesum ofensum,
ex-onibus ergo caris,
si t'jesus solus dilectus specialis,
diligantur omnes propter jesum,
jesus altem propter seipsum.
Solus jesus cristus singulariter estamandus,
cu solus bonus et fi delis prai omnibus
invenitur amicis.
Procter ipsum et in ipsum tam amici quam inimici sin tibi cari,
et pro omnibus his exorandus est,
ut omnes ipsum cognoskant et diligant.
Nunquam cupias singulariter laudari vela mari,
cu a hoc solus de est,
cu similem si binon habit,
nek velis quad aliquis tekum in corde suo occupetur,
nekue tekum alikuus occuperis amore,
si t'jesus in te et in omni bono homine.
Esto purus et liber abintus sin e alikuus creature implikamentu,
oportet tes e nudum et purum cor adeum gerere,
si vis va kare et videre quam suavis si t'dominus,
et revere ad hoc non pervenius ni si gracia eius fueris para eventus et intraktus,
ut omnibus evacuatis et licenciatis solus cum solo uniaris.
Quando enim gracia dei venit ad hominem,
tunk potens fit ad omnia.
Et quando recedit, tunk pauper et infirmus erit,
et quasi tantum atvlajella relictus.
In his non debet deici nekte sperare,
sedat voluntatendei ecco anemiterstare,
et cuncta supervenientia sibi ad allaudem Jesu Christi perpeti,
cuia posthiemem secvitor estas,
post noctem reddit dies, et post tempestatem mania serenitas.
Finis partis prioris libri secundi.
Finis partis prioris libri secundi.
