Loading...
Hosts & Guests
Transcript
Libert quartus, par sprima, operis de imitatione Christi, hecatranscriptio a societate libri voce facto, bono publico usui est.
Incipit devota exortatio ad sacram comunionem, vox Christi, venit i ad mei omnes qui laboratis etonerati estis, et ego refician vos diciid dominus, panis quem ego dabo caromea est promundivita, accipit e comedite.
Hocast corpus meum quod provobis tradetur, hoc facite imeam comemorationem, cu imanducat meam carnem et bibit meum sanguinem ime manet et ego in ilo, verba koa ego locutusum vobis spiritus et vitasund.
Con quanta reverencia Christus sitt susipiendus, vox diciipuli, capitulum primum.
Hoc sunt verba tua Christe, verita sa eterna, quem vis non uno tempo reprolata, nek uno in loco conscripta.
Qui a ergo tua sunt et vera, gratan termici et fideliter cuncta sunt accipienda.
Tu asunt et tu ea protulisti et mea koa qesunt, qui a prosalute mea ea edidisti.
Libenter susipio ea exore tu ut artius in serantur cordi meo, excitan me verba tante pietatis plena dulcedinis et dileccionis,
sed terrent me delicta propria et ad capienda tanta misteria mere verberat impura concienzia.
Provo cata mei dulcedo verborun tu oru, sed onerat multitudu vizi oru mei oru.
Iubes ut fiduci aliter adate accedam, si te cum velim habere partem, et ut immortalitatis accipiem alimoniem si eternam cupiem obtinere vitam et gloriam.
Venite inquis ad mei omnes qui laboratis et toneratiestis, etegu reficiem vos.
Odulce et amicabile verbum in aure pecatoris, quada tu domine deus meus e genum et pauper m'invitas ad a communionem tui santissimi corporis.
Sed quis ego sum domine, uta da te pre sumam accedere, ecce celice lorum tenon capiunt, et tu diciis venite ad mei omnes.
Quid si bivult ista piissima dignatio, eta tam amicabilis invitatio.
Cuomo do ausus eru venire, quid nichil boni michi concius sum, um de posim presumere.
Cuomo do te introducam in domum eam, quid sepius ofendi benignissimam facem tuam.
Reverentur angeli et arcanjeli metunt sanktiet justi, etu diciis veniti ad mei omnes.
Nisi tu domine hoc diceras, cuis verum esse crederet.
Et nisi tu juberes, cuis accedere attemptaret, ecce noua vir justus in arce efabrica centum annis laboravit ut compaucis salvaretur,
et ego cuomo do mei potero una hora preparare ut mundifabricatorem com reverensi am sumam.
Moisus fa molus tuus magnus et speciali samikus tuus arcam exlinis imputribilibus fecit, cuam et mundisimo vestivitauro, utatabulas legis in ea reponeret.
Et ego putri da creatura, au debote conditorem legis acvite edratorem, tam facile sushiper.
Salomon sapientissimus regum Israel templum magnificum septem annis in laudam noministui edificavit, et octodiebus festum dedicationis eius cele bravit.
Mille hostias pacificas optulit, et arcam federis in eklangore bucine et jubilo in locum sibi preparatum soleminter collocavit.
Et ego infelix et pauperrimus hominum, cuam odote innendomum mea min troducam, cui vix mediem expendere devoti nouvi horam et utinam velsemel digniere mediem.
Homideus, cuam tumiliat placendum tibi agere studuerond.
Heu, cuam pusillumest cuodago, cuam breve expleo tempus, cu un mea d'accomunicandum dispono, raro totus colectus, rarissime abomni distracione purgatus, et certe in tua salutari deitatis preesentia, nulla debere tocurre indecenscogitatio,
nulla ethiem ocupare creatura, cuia nona angelum, set angelorum dominum suchepturus sum hospizio.
Est tamen val de maña distancia inter arcam federis com suis reliquis, et mundisimum corpus tum com suis inefabilibus virtubus, interlegalia illa sacrificia futurorum prefigurativa,
ethveram corpus tui hostiam omnium antikorum sacrificiorum completiva.
Quare igiturnom magis atuam venerabilem in ardesco preesentiam, kur nom maiorime preparo solicitudine adatua sancta sumenda,
cuando illi antikui sancti patriarke et profete reges cu aquete principes cum universo populo,
tantum devohtionis demonstraront affectum erga cultum divinum, saltavit devohtisimus Rex David,
koran arkadei totis viribus, recolens beneficia olim indulta patribus, fecite diversi generisorgana,
psalmos editit, et cantari instituit cum letizia, cecinit et y frequente rencitera,
spiritus santi aflatos grazia, doquit populum israli toto corde deum laudare,
et ore consono di ebus singulis bene dicire et predicare.
Si tanta ajebatur tunke devohtio, activine laudis extiti de recordahtio, koran arkatestamenti,
cuantanunke mici et omni populo christiano habenda est reverentia et devohtio in preesentia sacramenti,
insumpione excelentissimi korpori christi,
kurunt multia diversa loca provisitandis reliqui sangtorum, et mirantur auditis gestis eorum ampla edificia templorum,
inspecciunt etosculantur sericius et auroinvoluta sacra osa ibsorum,
et ecce tu preesens es hik apud me inaltari deus meus santus santorum,
creator hominum et dominus angelorum,
sepe in talibus videndis kuriositas est hominum et novitas in visorum,
et modikus reportatur emendationis fructus,
maxime ubiest tam levis sinevera contrizione discursus,
hik hautam insacramento altaris totus preesens es deus meus homo christus jesus,
ubi et copiosus per cipitur et erne salutis fructus,
kozi es cuncue fueris dinie ak devote suseptus.
Adistud vero non trackit levitas alikua nek kuriositas autasensualitas,
sed firma fides devota spes et sincera karitas,
oh invisible sconditor mundi deus quam mirabiliter agis novis cum,
quam su aviter e graciose cum electis tuis disponis,
quibus temetipsum insacramento sumendum proponis,
hok nankue hominem intellectum superat,
hok speciialiter devotorun kor da trackit et acendit affecton.
Ipsi enin verifidele stui,
qui totam vitam suam ademendationem disponund,
exoq dinisimo sacramento,
magnem devotionis graciam et virtutis amorem frequenter recipiund.
oh admirabilis et abscondita grazia sacramenti,
quam norond tantum kristi fideles,
infideles autam et pecatis servientes,
eksperirinom possund,
in hok sacramento konfertur spiritualis grazia,
et reparator in anima virtus amissa,
et per pecatun deformata redid pulkritudo.
Tanta est alliquando hok grazia,
hut eksplenitudine collate devotionis,
non tantum mens,
sede demide corpus vires sibi prestitas senziat ampliores.
dolendum tamen valde temiserandum,
super tepiditate eteneglegenzia nostra,
quod non majori affeccione trageymur adakristum sumendum,
in quod totas pez salvandorum consistit etmeritum.
Ipsenim est sanctificatio nostra etredempio,
Ipsen consolazio viatorum et santorum eternafruizio,
dolendum itakue valde quod multitampaurum hok salutare misterium advertund,
quod acelum litificat et mundun conservat universeum.
Heu c'est citas et d'urizia cordi sumani,
tam inefabile donum non magi s'attendere,
et ex cotidiano usu ethiam ad in advertenthiam defluere.
Sienim hok santissimom sacramentum,
in uno tantum celebraretur loco,
etabuno tantum konsekraretur sacerdote in mundun,
quanto putas desiderio ad innum locum,
etab talem dei sacerdotem homines aficerentur,
uta divina misteria celebrare viderend.
Nuncautem multifacti suntas sacerdotis ethim multis locis ofertur kristus,
uta tantumaior apareat grazia ethilexio dei ad hominem,
quanto lathius est sacra comunio diffusa per orbem.
Grazia stibi Jesu bone pastore eterni,
qui no spau per eseteg zules,
dii natus esprecioso corporet sanguinetur o reficere,
eta d'hechan misteria percipienda ethiam propri oris tui alloquio invitare dicendo,
venite ad me homnes qui laboratis etonerati esthis,
ethegu reficiam vos.
Quad mania bonitas et caritas dei in sacramento homini exibetur,
vox disipuli, capitulum secundum.
Super bonitate tua eta mania misericordia tua domine confusus,
accedo ejer ad salvatorem,
exuriens et sitiens ad fonten vitae,
ejenus ad arege mceli, servus ad dominum,
creatura ad creatorem,
desolatus ad meum pium consolatorem,
sed un de hoc mici udvenia sadme.
Qui s'egosum ut prestes micite ibsum,
cuomo do audet pecator koram te aparere,
et tu cuomo do diñaris ad pecatorem venire.
Tu nosti servum tui ethis qui anigil boini in se habet,
un de hoc illi prestes.
Confiteor igi turbilitate mea,
a niosco tuam bonitatem,
laudopietatem,
ethe graciasago propter nimiem caritatem.
Propter temetipsum enim hoc facis,
non propter mea merita,
ut bonitas tua mici magis in notescat,
caritas amplior ingeratur,
ethu militas perfectius commendetur.
Qui ha ergo tibi hoc plačet,
ettu sik fieri usisti,
plačet et mici diñati o tua,
et utinam iniquitas mea nonobsistat.
O dulcisime et beni nissime jezu,
quanta tibi reverensia et graziarom accio,
cum perpetua laude,
prosushepzione sacri korporistui de betur,
cuius diñitatem nullus hominum explikare potenst in venitur.
Sede qui de cogitavo in hak communione
in acessu a dominum meum,
quem debite venerari nequio,
eta tamen de vote susipere desidero,
qui de cogitavo melius et salubrius,
nissime ibsum totaliter humiliando koram te,
et tuam infinitam bonitatem exaltando suprame,
laudote deus meus et exalto in eternum,
despicio me e subicio tibi in profundo invilitatis mea.
Et tu santus santorum et ego sordes pecatorm,
et tu inclina ste ad mea,
qui non sum diñus adateres picere.
Et tu venis ad mea,
tu vis sma ku,
tu invitas ad convivium tu,
tu micidare vis ceilestem cibum,
et pane mangelorum ad manducandum,
non alium sane quam te ibsum panem vivum,
qui del celo decendisti,
eta tas vitam mundu.
Ece un de dilexio procedit,
qualis diñazio illucesit,
quam manie graziarum axiones et laudes,
tibi prohis de bentor.
O quam salutare et utile consiglium tuum,
cum istud instituisti,
quam suave et jo kundum convivium,
cum te ibsum in cibum donasti.
O quam admirabili soperatio tua domine,
quam potens virtus tua,
quam infalibili sverita stua,
digzisti enim et faktasuntomnia,
eta hok faktumest,
quad ibse usisti.
Mirarez et fide diña,
hachumannun vincens intellectum,
quad tu domine deus meus,
verus deus et homu,
submodica specie panis et vinii,
integer contineris,
etsine consumtione assumem te manducaris.
Tu domine universorum,
quid nullius habes indigencium,
voluisti persakramentun tuum habitarenin novis,
conserva kormeum et corpus immaculatum,
utaleta et pura concientia,
sapius tua valem celebraimisteria,
edad mea mperpetom a cipere salutem,
que adatum fra e cipue honorem et memoriale perenne,
sangsisti et instituisti.
Le etare anima mea et grazia sa agedeo,
protam nobili munere et solace o singulari,
in hach la kremarun vale tibi relikto.
Nam cuociens hoc misterium recolis et christi corpus acipis,
tociens tua redempionis oppus agis et particeps omnium eritorum christi et ficeris,
caritas etenim christi nunquam minuitur,
et manitudo propitiationis eius nunquam exauritur.
Ideonova sem permintis renovatione,
ad hoc disponer ete debes,
et manium salutus misterium atenta considerazione pensare.
Ita manium novum et jokundum tibi videre debet,
con celebras automissam audis,
aksi eodem die christus primum in utrum virginis decendens homo facto cesset,
alt in cruce pendens prosalute hominum pateretur et moreretur.
Quod utile sit sepe comunicare,
vox disipuli capitolun tertium,
etce ego adate venio domine,
otbeni mici sit exmunere tuo et alletificer in convivio sancto tuo,
quod parasti in dulce di ne tua pauperi deus.
Etce ente est totum quod desiderare possumet debio,
tu salus mea eta redempio,
spes et fortitudu decus et gloria.
Letifica ergo hodie animam servi tui,
quonim adate domine Jesu, animam meam lebavi.
Desidero tè nuc di vote haka reverenter su cipere,
cu piote indomomeam inducere,
quateno scum d'akeo merea adate benedici,
haka interfilio s'abrahe computari,
animam meia korpustum concupi shit,
kormeum tè cum uniri desiderat,
Trade té mici et suficit, nam freter té nulla consolazio valet, si nete es e nequeo, et si ne visita tjone tua vivere non valeo.
Ideoque, o portet me frequenter adate a cedere, et in remedium salutis mei reciper, ne forte defici amin via, si furo celesti fraudato salimonia.
Si enim tu, misericordissime iesu, predikans populis et avario schurans langores, alliquanto d'existi, no lo eos i e i unos dimitterem in domum suam, ne defici antin via.
Aege i jitor hock mei cum modo, qui té profidelium consolazione in sacramento reliquisti, tu es enim suavis refexio anime, et qui té dignie mandu kaberit, parti ceps et heres erit et eterne e glorie.
Necessarium qui dem michi est, qui tam sepe labore peco, tam cito torpesco et deficio, ut per frequentes orazioni es et confesione es, ak sacram corporistui percepcionem, me renovem mundem et acendam, ne forte diutius abstinendo asancto proposito defluam.
Proni enim sunt asen sus hominis ad malum abadulecensia sua, et nisi su kurrat divina medicina, labitor homomox at pejor, retrahit ergo sancta comunio amalo, et confortatim bono.
Si enim modo tam sepe negligenza sum et tepidus quando comunico autacelebro, qui defiiret si medelam non sumerem et tam grande juvamen non quareren, et ličet omni die non sim aptus nekada celebrandum bene dispositus, dabo tamen operam konkruis temporibus divina percipera misteria,
actante grazie participem me prebere, nam he cast una principalis fidelis anime consolazio, cuandiu peregrinatorate in mortali corpore, ut sepius memor dei sui, dilect un sum devota susipiat mente.
Homira circanos tu e pietatis digniazio, cuad tu domine deus creatorate vivificator omni un spiritum ad apau perkulam dignaris venire animam, et com tota divinitate tua haq humanitate eius impinguare ezuriem.
O felix mens et beata anima, cua et te domin un deum sum meretur devote susipere, et intua susheptione spiritali gaudio repleri.
O quamanium sushepite dominum, quam dilectum inducite hospitem, quam yukundum recipit asocium, quam fidelem acceptat amikum, quam speciosum et nobilem amplectitur sponsorum preomnibus dilectis et superomnia desiderabilia amandum.
Silient afaci etua dulcissime dilecte meus celum etterra, et omnis ornatuseorum, quonium quid quid laudis habend aq de coris, exdignation etua ezt largitatis, nekad de coram tui pervenient nominis cuius sapientie nonest numerus.
Quod multa preestantur devote comunicantibus, vox disipuli, capitulum quartum, domine deus meus, preveni servum tum in benevictionibus dulcidinistua, udat tuo magnifikum sacramentum dinie agdevote merear accedere.
Excita kormeuminte eta gravitorpore exueme, visita me insalutari tuo ad gustandam inspirito suavitatem tuam, hoein hoca sacramento tanquam infonte plenari elatet,
ilumina kuocoe okulos meus ad intuendum tantum misterium, edat credendumillud indubitata fide mere robora.
Ezt enim operatio tua, non humana potenzia, tua sacra institutio, non hominis ad inventio.
Non enim ad capienda et interlegenda aliquis idonios per serreperitur, koe angelica etiam subtilitatem trascendund.
Qui dergo ego, peccator indignus terra etcinis, detam alto sacro secreto, potero investigare et capere.
Domine, in simplicitate cordis mei, inbona firma fide, et intua usione adate cum spea carreverentia accedo.
Et vere credo, qui a tu prezen ses hik in sacramento deus et homo.
Vis ergo, utate su shipiam, et me y tibi in caritate uniam.
Un de tuam prekor clemenciam, et specialem ad hoc imploro micidonari graziem, ut totus inter liquefiam, et amore per refluam,
atque denulla aliena consolazione amplius me intromittam.
Est enim hoc altissimum et dinissimum sacramentum, salus animet corporis, medicina omnis spiritualis langoris,
in kuo vitia meia curantur, pasione sfrenantur, temtapciones vin cuntur, auto minunur, grazie maior infunditur,
virtus incepta au jetur, firmatur fides, spes roboratur, et caritas inyesit acadilatur.
Molta nankuebona, largitu sest, et alduk sepius largiris, in sacramento dialectis tuis, devote comunicantibus deus meus,
suceptor anime mei, reparator infirmitate shumane, et totius datur consolazioni sinterne,
nam multam y consolationem adversus variem atribulazioni min fundis, et de imo deiecciones proprie,
adaspem tui protecciones erigis, acue nova qadam grazie, eus intus rekreas etilustras,
ut qui anxi primum etasine affectione se ante comunionem censerant,
postean refekti cibo potu qelesti, in melius se mutatus invenient.
qad i de circo cum electis tuis di spensanter agis, ut veraciter anioskant et patenta experientur qantum infirmitatis exceipsis habiant,
et de qui de bonitatis aggratie exceconse qantur, cuia excemetipsis frigidi, duri etindevoti.
exce outen ferventes al acres et de boti s emerentur.
qis enim a de fontem suavitatis humiliteratxerenz, non modicum suavitatis inde reportat.
Out qis yuksta copiosum indiem stanz, non parum caloris inde percipit,
et tu fons es sem per plenus et superabundans, innis yukiderardans et nunquam deficiens.
Unde, si mi chi non licet haurire de plenitudine fontis nek usquia d'asatietate empotare,
aponem tamen osmeum ad aforamen celestis fistule,
ut saltem modicum inde gutulam capiem ad refacilandam sitin mea, et non penitus exarescum.
Et si nekadom totus celestis et tam initus ut kerubin et serafin s possum,
con abortamen devozioni insisteret kormeum preparare,
utvel modicum divini incendii flammam exhumilii sumtione vivifici sacramenti con qiram.
Quid quid hauten mi chi dest, Jesu bone salvator santisime,
tu prome suple benigni ak graciose, qui omnes ad a te diniatus es vocare decens.
Venite ad mei omnes qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos.
Ego quidem laboro in sudore vultus mei, dolore cordis torquior, pecatis oneror,
temtapcionibus inquietor, multis malis passionibus implikor et premor,
et nones qui adiuvet, nones qui liberet et salvum faciat,
nizi tu domine deus salvator meus, cuicom mito me et omnia mea,
otme cu studias et perdukas invita meeternam.
Susi pe me in laudame gloriam noministui, cuicorpus tu met sanguinem in cibum et potum miciparasti,
presta domine deus salutaris meus, ut cum frequentazione misterii tui,
crescat mea devozionis affectus.
De dignitate sacramenti et status acerdotali, vox dialecti capitulum quintum.
Si haberes angelica m'appuritatem et santi joanis baptiste santitatem,
nones es dignus hox sacramentum a cipere nek tractare,
non enim hox meriti stebetur hominum, quod homo konsekret et tractet christi sacramentum.
Et sumate in cibum pane mangelorum, grande ministerium et mania dignitas sacerdotum,
qui bus datumest quod angelis nonest concesum.
Solinam coes sacerdotes, rite in eclesia ordinati, potestatem habend celebrandi et corpus christi konsekrandi.
Sacerdos cuidem minister est dei, utens verbodei per usionem et instituionem dei,
deus autem ibi principalis est auctor et invisibilis operator,
cu i subest omne quod voluerit et paret omne quod userit.
Plus ergo credere debes deo omnipotenti in hox excelentissimo sacramento,
quam proprio sensui out aliku i signo visibili.
Ideoque continuore et reverencia ad hox opus est accedendum.
Atende tibi et vide cuius ministerium tibi tradi tumest per impositionem manus episcopi,
et ce sacerdos faktus es, et ad accelebrando un konsekratus.
Vide nunc ut fi deliter et devote in su o tempore deo sacrificium oferas,
et teipsum irrepreensibilem exibias.
Non aleviasti onus tum, sed artheori jam aligatus es vinculo disipline,
et ad mayorem teneris perfectionem santitatis.
Sacerdos omnibus virtutibus debet seornatus et alis bone vite exemplum prebere,
eius conversatio non cum popularibus et comunibus hominum vis,
sed cumangeli sincelo auto cum perfekti sviris interra.
Sacerdos sacri svestibus indutus cristi vices gerit,
ut deo un proset et pro omnibopulo supliciter et humiliter roget.
Habet ante se et retro dominice crucis signum ad memorandam llugiter cristipassionem.
Ante se crucem in casula portat, ut cristi vestigie diligenter inspigiat et sequi ferventer studiat.
Post se cruce signatus est, ut adversa qualibet abalis illata clementer proteo toleret.
Ante se crucem gerit ut propria pecatalugiat,
post se, utaliorum etiem comis per compassionem defleat, et se medium interdeum et pecatorem constitutum ssiat.
Necaborazione et oblazione santa torpescat, donek gratiem et misericordiem impetrare mereatur.
Quando sacerdos celebrat deum honoret, angelos latificat, ecclesiam edificat, vivos adjuvat, defuntis requiem prestat et sese omni un bonor un participem eficit.
Finis Partis Prime, Libri Quarti.
