بحران، پیش از آنکه محصول فشار خارجی باشد، نتیجهٔ فرسایش گفتوگو در درون جامعه است. حذف پرسش، عادیسازی سکوت و جایگزینی گفتوگو با نزاع، جامعهای ساخته که ناتوان از شنیدن خود است و محکوم به تکرار خطاهای تاریخی. پنجشنبهها در «برنامه با کامبیز حسینی» وقت گفتوگوی ملی است؛ تریبون آزاد است و میکروفون در چنگ شماست. اگر فقط بتوانیم دربارهٔ یک موضوع حرف بزنیم، آن موضوع چیست؟