قسمت بیست و ششم داستان خسرو و شیرین: ادامه ی نمودن شاپور صورتِ خسرو را به شیرین، بارِ اول

پایِ دلِ شیرین با دیدن تصویر دوخته شده بر درخت، سست می شود و اختیار از کف می دهد. ندیمگان از ترس آن که مبادا شیرین به این نقش دل ببازد، آن را از هم می دَرَند و در پاسخ به شیرین که در پیِ یافتن نقاشی است، می گویند تصویر را پریان از مقابل چشم آنان پنهان‌کرده اند. این صحرا پری دارد؛ باید از این صحرا بگریزیم و بدین ترتیب برای دور کردن پریان، بر آتش اسفندی سوزاندند و از آن جا رختِ اقامت به صحرایی دیگر کشیدند.