پیک به فرهاد می گوید که خسرو او را به درگاه خویش فراخوانده تا ده شبانه روز را به خوش گذرانی بپردازد. فرهاد بی مایه و بی توش و توان که مناسبتی میان خود و خسرو نمی یابد، از این دعوت سر باز می زند؛ ولی پیک با سوگند به خداوند، او راضی می کند تا راهی قصر خسرو شود.