مهین بانو خواب دیده که بازی از دستش پریده و چون او غمگین شده است، باز دوباره بر روی دستش نشسته است. او خوابش را به نیکی تعبیر می کند. کسی را در پی شیرین نمی فرستد و گمانش این است که تعبیر بازگشتن باز، بازگشت شیرین است. شیرین در آن سوی داستان چهارده روز راه کوه و دشت را پشت سر می گذارد تا به خسرو برسد.