About this episode
Get every episode summarized
Each time พุทธวจน publishes, we email you a written briefing from the transcript — the topics, who appeared, and any specific claims, with the ad reads skipped.
Email me new episodesFree for 3 shows. No card needed.
Hosts & guests
Transcript ready
230 searchable segments. Every word is indexed and playable.
Full transcript
พุทธวจน — การเห็นเกิดดับ. Machine-transcribed; use the interactive transcript above to jump the player to any line.
ข้าสำคัญสิ่งได้สิ่งนั้นยังเป็นอย่างอื่นจากที่เขาสำคัญนั้น นี่เป็นนี้ยามนี่ของอตรมมียอตาน การตรมอตรมมียอตานให้ไหนไปในใจ Then go ahead and go ahead and say about your true self อร้อย ไม่อยู่ informing you about your true self ในสิ่งนั้น พอเราจะเห็นรู้يدเป็นอย่าว่า สิ่งที่เราสำคัญมั้นมายนั่น จะเป็นอย่างอืนจากที่เราสำคัญมั้นมาย รู้ด้วยผิดตานของพูดุชน เมื่อได้อ่ะ อรุมได้มาแล้ว ก็จะยิดถึงสิ่งอ่ะลงนั้น ว่า นั่นของเรา นั่นเป็นเรา นั่นเป็นตัวตัวตัวนของเรา ด้วยความสำคัญมันมายนี้จะไปแน่ทให้เขาจะยกตนกลงปุ่น อื่น
เกิดมาณะ อันเป็นสังยอดบึงส่วงขึ้น เกิดความถืตัว ความถืตัวมีได้แม่ยังไม่ได้สมาที่ รัสสัดาอะไร ถือนผิดคุณที่บอดกลงมาในทำให้ในการบอดกลงมาแล้ว ไปยกตนกลงปุ่น ว่าเราบอดมาในตระคุณอันสุง ในตระคุณมีพวกขาะมาก ในความเป็นผู้มียอด ในความเป็นผู้ประหูสุด ในความเป็นผู้มียอดทุกต้าวาทา ในแบบตังต่างการอยู่คนไหม อยู่ปา อยู่ปาชา คารถิจทีวอ้านสำพืน คารถิบาบางสับคุณ
การจันอ่ะ สนัาดีออการจันปาชานาดีออก ลืมเป็นการสังความยิตถือ ตัวตลนได้ทั้งซิน พระติบัตมากมากินไปแล้วว่าต้องมาปลอย การยิดความดี แรกแรกก็ปลอยอากุสน ถ้าไม่มีปัญญาฮะก็ยุดดีอีก ความดีมีหลายอย่าง ทั้งทั้งกาย ทั้งวาจาตั้งใจ เจ้าจะทั้งเป็นเรื่องของสมาที่ ดายสมาที่ทุกละดับ ปุดิชนผู้ไม่เคยสดับ ผู้ขาดปัญญา ยิดถึงสิน ด้วยจะบ้าผู้ที่ขาดปัญญา
ไม่ว่าจะได้อลมได้ จะเป็นสมนัด จะเป็นโทษมนัด จะเป็นอบเวค ก็จะคาดปัญญา พิต่อละนาเศษข้ามน่ะ พร้องจะเลือกสมนัด อับเยาเรือน โทษมนัด ยาเรืองแล้วกัน สิงวูคนนั้นต้องใช้ปัญญา เห็นขวามไม่เท่ย ขึ้น ถึงจะตอนความที่ปันลอบมาดัล แล้วก็ละอลมหลองนั้นเสีย อยู่กับอุเบียกา แต่ก็ไม่ยุดสิ่งอุเบียกา พล่อหิดว่าอุเบียกา ก็ยังเป็น ทำชาที่มีความจังกลายไปสืมไป สิ่งไป เป็นทำมาดา
แต่เป็นทำคลืองอยู่ที่เป็นประยัด ในเหมือนกายอย่าไม่ตัดทำลาย และเราอย่างต้องอยู่ในสองคง ทางกล่ม ให้ที่ปล่อว่า ลุดอลอยของอบแบคานั้น คือการไม่เปียดเปียนกันเป็นอย่างยิง จะไม่เกิดการเปียนทั้งต้นเองทั้งผู้อื่น ไม่บาราย ไม่คลาวราย ทั้งไหนที่ลับ และที่เจ่ง แต่ถ้าลมีสิ่ง ลองนี้ทำยังราย ให้ละนั่นที่ อย่าไปเสียคกบนาน และตั้งไว้ซึ่งกายอยากการตาสติ หรืออาหนาปารัสติ อลมได้ก็ตามที่เป็นอากุษ อย่าไปส้างความคุณเคยด้วยการเสียคกบ
มันเกิดมาแล้วพล้อาหนูสายก่ออกก่อของเรา และก็แกด้วยการละนั่นที่ ถึงมันไป นี่สายมันพา จิดมันโลวบินยาน ไปสู้อรมนั้นได้ และก็ถึงมันได้ สางนี้สายมาย ภาษาร์ในพรุ่มเวลิน ๆ ในพรุ่มีหมด ภาษาษาจริงให้เรา และนั่นที่อยู่ เลย เลือ และเลือกได้มาไหลกก็ละ
และ แล้วอย่าปล่อยไปไปไป ต่อ ลับมาสาวขึ้น สาวลัก ลับมาสาวขึ้น สาวลัก อย่าลืมตัวนี้ ถ้าลืมตัวนี้ มันจะฟุงไปเลือดี จริงมันจะไหลไป ไม่อยู่ด้วย เหมือนวิ่งไลตะคุปเท่งเอาเลยที่นี่ เนื้อดี จะลืมสิกเนื้อด คิดครัด เพราะวนาแล้ว อย่าคิดครัด ต้องสบายสบาย ต้องได้สุดกับวีหาละทำ ทำคืนอยู่เป็นสุด ไม่ไปมุงกัดกล้าวใคร มุงกัดกล้าวตัวนเอง ไม่พ행ทดใคร คนเราแต่ละคนต้องใช้การเวลาในการพอบบมินซี ในขนาที่อินซี ของคนอื่น
อย่างรู้พอบมไม่ได้ที่ คนที่มองวัดตรว่าแต่หนึ่งกับกว่า กล้าจะละเถิดกระคืน ทำ alsoไม่เป็นอย่างนี้ ทำเ führtไม่ดีอังนี้ ทำโอ�ทำอย่างนั้น ก็มันคือล่อก มันคือ making เช้าล่ะไม่มอง มันทุกคนนี้ที่สังก็ไม่สงบสุบ
เราเป็นเหมือนพุทแต่เราไม่ได้ลูกพุทธธแท้ แล้วไม่โนมมาประปิดประดีบัน เราเป็นเหมือนพุทธธแท้ว่า พุทธธแท้นาคืออะไร แล้วลนมมาประปิดตราบสมควนแกตรม ประปิดชอบจริงประปิดตราบสมความสุขสงบจากทำมา อีนสี ของพุทธนั้น ที่ลาวหวางได้มากหน้อยแค่ไหนยังไหร่
แล้วนั้นทุกคนมึง ถึงคัดคัดกล้าวตัวนเอง คือสันเเลกตรรม ทุกอย่างก็จะเค้าให้ก็ให้ดีไปเอง ถ้าจะมุ่งไปการพแล้วกล่ worldwide ่าจะเค้าถ้ามบุ่งหวาย ึ้งแล้วเหมือนแก Cheng ก็จะbumpsายคำguru่า แต่พcreกอยู่เป็นกับ Editor เจ้า Issoก่อน ถ้าวกจะไม่ remember intend to go follow โลกเด็ดองทำให้เบาฬpreneวรษยัด ий diaphragursday หeddะไง ราวหวางนี้ ไม่ความควายหน้อย พูดีว่าในเรื่องนี้ เป็นกับทรี พราพูมีพราพาก ตื่นพราศาลีบุตเมื่อพราพูมีพราศาคไม่ได้บอกส่อน พระสาลิบุตก็เป็นผู้คุณควายหน้อย ก็ไม่สนบาง สนปรรมโกลาณนะ บอกว่า เห็นประผู้มีประพาก สนควรควายหน้อย ต้องการประกอบสุกกับเตินละทำในที่กระทำ คาบลงระสาลิบุตจะช่วยกันสนพิกุต่อไป
พระพาก สนสนพระมโกลาณนะ ในต้องนี้ และบอกว่าสาลิบุตกว่า ให้ความคิดนี้เกิดกึงกับเติน มีโอกาชักจุน ได้ชักจุน มีโอกาณ เป็นราตนาหาได้ก็ทำ ทำโอกาณ ทำการละอันคุณ ทำให้ปัจใจ ไม่รู้ต้องเจตนาอย่างนี้อยู่ มันก็จะประสบชม จะเห็นโอกาณ ในการประอบแปลกสัตตร์ ทำ ตามให้ประจใจที่สนควรหนึ่ง ความคุณ พวกพ pergiเวล้มใดสนสนัสตร์ อยู่ด้วยตายๆ จัดใจหรออยู่สเนธ every day
และชับช่วนมาหาช่วนให้ลูกตาม แล้วนั้นหน้าอย่างน้ำสัตาตา ตาตาก็แล้วก็จัดมาก กันอีกเป็นครั้งที่สิก ก็เป็นเป็นถามก่องเพราะง ตามกำลังตามความสามารดก่องเรา อายิงขึ้น ๆ ๆ
ลูกตาแล้วเราก็สดงออก ตามตัวเป็นถูกอย่าง ให้กับมาหาช่วนได้เดินตาม แม่พอถ้าไม่สอนลูก ตามตัวเป็นถูกอย่าง เป็นการอย่างประยอดปึง จะมีพระสุดที่ เหรอองรักเรื่องก่อนการอย่างประยอดตน แล้วประยอดปึง ถ้าอย่างแต่ประยอดตน ก็จะเสียประยอดในสวัสนี้ คือการอย่างประยอดปึง เด็นถ้ากำลังก่อนเรามีพี่งพอ
ก็ไปยามอย่างประยอดปึงด้วย วันคืนที่ลูกไปลูกไปจะได้ไม่เสียปลา แล้วเราก็อย่างปินหนึ่งในพูดี่ทำสัตตรงไม่ตั้งมัน คือการกระยันตายทดบอกสอน เคราะไม่ให้ขาดปูปินมุนล่ากสื ตอดกันต่อต่อไป สิ่งนี้จะมีสิ่งสำการที่เราก็ทำมาด้วยตลอด แล้วชีไปที่พูดโทษจะหน่ากำที่ออกจากโปรดกรงปรง พร้อง พร้องเป็นกำที่ไม่มีขอพิดเป็นอากาลิกโก เป็นกำที่ สับปัญญู สาสดาพรับเวท สับปัญญู รัสลูกอย่างด้วยชอบเป็นสับมาสับบุทธา สงประกาธวายดีแล้ว เอาคำคงพร้องมาประกาธ
มาไทยทอด มาชิ้มยง มาเรียงร้อยให้เกิดความเข้าใจ ไปยามลุกท้อนกำลองให้น้อยดีสุด แต่ด้วยความเป็นสาวโกกล่ง ทำได้ตามกำลัง แล้วนี่นี่การตามสิกสาว ก็ให้แล้วเขาไปสิกสาว นี่กำคงพร้อง นี่พูดถึงสันาบบุทธา แล้วจะได้ความเปลี่ยนความพร้อสด แต่แล้วเป็นลูกที่กัตันอยู่ ล่ะลูกถึงแต่ความไปหนู อยู่ใส่
แต่แล้วไม่เช่าดั้งโอ้กไป ไม่ Thats a切้า ให้เหมือนจัดกล่念 เค้าม habits ไม่ให้เหมือน Verizon อยู่น grieving มัยยังมันดาบีดาบุมีความทรันนี้ ให้มีจาการสำบัตา มัยยังมันดาบีดา ปูสำปัญญาะ ให้มีปัญญาสำบัตา แล้วจะตอบแทนบุนคุณ มันดาบีดาอย่างไร แต่นั้นถ้าเรามีกำลังพ่อ แล้วก็ไปยามสดงออกสิ่งการตอบแทน พระกุณของพระอง สดงความกัดตันอยู่กันตาเวที
มีไม่ในลูกนี้ เราจะสดงความรักสตา พระตาตาขอดของเรา แล้วสดงอย่างทุกต้อง ด้วยการจินชม เจ้าชุดพระทำความพระอง นำทำมาของพระองมาเบิดเบิด ต่อบโสนสดงออก แล้วก็จะเห็นว่ามันมีน้อย มีแต่มูกชนพูกสิกสาพูกชนาสิ่งจริงว่า มีเกิดก็ตาม แต่มันก็ยงคงเป็นเพียงแค่สิ่งปลายลับ อย่างมีจังนุ่นน้อย มูกสัติไม่ได้สดับยังมีอีกมาก เข้าจะมีความทุกมาก และจะเกิดการเป็นเพียง ทำไมสงความเกิดความบุนไว้
และมันก็จะกล้าทุกมาถึง มูกชนพูกสงบ น้อบจากเรามองินว่ามันเป็นทำมาดาแล้ว แล้วก็พยามคุณควายเพื่อ แกไข่สิ่งเรานั้นด้วยการให้มาหาชนได้ลับการสดับในทำคงตัดตากด ด้วยการชักชนได้การสันสิ่ง ได้ความยินดีในคำคงปรอง คุณนี้คือว่าคุณนี้มันเป็นนาทีของเราที่เราคุณคระทำ เป็นตอบแทนปรอง ปรองปรองปรินี้พานแล้ว ปรองก็คงเจอไม่มีวักการมาก กล้าวคำคำ ไปกับพวกเราแล้วทำมาที่ปรองวางวายทั้งหมดก็ร่อยต้องเข้าไปคุณควาย เข้าไปสิกษา
นมมาพระพูดประทีปัด ทำสุมคุณก็ทำ ประทีปัดชอบจริงประทีปัดถ้ำทำอยู่ ด้วยตุนเอง ต้องนมตันเองก็ไปหาทำมา แล้วนำเข้ามาว่าในชิตในใจ ต้องใจประกุษพัทธิปัติ เราก็จะได้รับผุน แห่งทำนั้น ตามสมคุณแกษธรรมที่เรา ได้เตือกันได้กระตรรรม แล้วสัตาตาก็รู้จะจัดกินในวัน อติดที่สิกปัติทั้นบาคุณ กี่กูตาขาลาสลาวดนาปาพุน
เราเขามาได้ตั้งแต่เวลาที่ยง ก็มาแล้วก็ให้ลิบก็ที่นั่ง แล้วจะได้ ตำนินกิจากรำนิงอื่น ต่อไป จะได้ไม่ยินคำไม่มืดมา ช่วงนี้เราก็ประปรุง กูตาขาลาสลาวนา สิ่มลังคาจา เพื่อมกินเพื่อบังแดกในกับผุกล่า เราที่จะมาในงาน พอแดดช่องบายจะสม เขามาใน กูตาขาลาสลาว พอสมคุน แล้วเวลาเรานั่ง ก็จะมีแสงที่ยงตามอบ้าง
แล้วก็จะตำ มุงจากปิด บังแสงให้เพื่อมเตือม ตอนนี้ชั้งก็กำลังทำอยู่ แล้วเราก็จะให้ทำมาเป็นตาน การให้ทาน แล้วพลัสสดายก็บอกว่าเริ่ดกว่าตานตั้งหลาย ก็ทำได้ที่เรา เปิดได้แล้ว แล้วก็จะนำมาบอก มันสดายมาเปิดเพื่อ ทำให้ประกุด เพื่อเราจะได้สิกสาตาม ใครกูนตาม ลูกตาม ประปุดประติฟาดนำไป ประปุดประติฟาดตาม
วันคืนลงไปลงไป สาตามที่ตั้งต่าง ก็ประปุดประติฟาดนำตับ แต่ทุกอย่างก็ยังกลงไว้ ซึ่ง ลัดการกลงความ มัดน้อยสนดอดความลิบงาย การมีอยู่เท่าที่จำเป็น สดีกว่า ความงาย ความสัดดูก ต่อมูกตาม มูบาชน ก็ฟาก็ทำให้กับประปุดกระวัย เปิ่งตัวนี้
More episodes
