About this episode
Get every episode summarized
Each time พุทธวจน publishes, we email you a written briefing from the transcript — the topics, who appeared, and any specific claims, with the ad reads skipped.
Email me new episodesFree for 3 shows. No card needed.
Hosts & guests
Transcript ready
114 searchable segments. Every word is indexed and playable.
Full transcript
พุทธวจน — เข้าพรรษาหมั่นเจริญอานาปานสติเนืองๆ. Machine-transcribed; use the interactive transcript above to jump the player to any line.
นี่เป็นสานนี้เราก็แน่นำให้มูกันตั้งปิคุ ก็เลยหัดตั้งหลายที่มาก ก็ให้เจรื่อนอันาปารัสติ ปอบรัสสสดาของเราเนี่ย แล้วพออุ่งอยู่ด้วยอันาปารัสติ ก็นดีด้วยอันาปารัสติ ในทุกครั้งที่จำปัญสาการ ตลอดสามดื่นของปรัสสสดาที่สงจำปัญสา รอมชายวิหาละทำคิดอันาปารัสติสมาที่ เราจะได้สาปขา แล้วพูมีพระพาของเราประติบัดยังหลาย
เพราะวงอย่าพูดยังหลายทำยังหลาย ก็พูดจังนั้น เป็นผู้ที่มีขำพูดและการรอทำอย่าตรงกัน ไปยังทำให้เป็นปกติ ทำในทุกทุกอีลียบด เพราะเป็นกันทำในใจที่เราจะอยู่อีลีบดใดก็ได้ จะเดินจะอย่างนั้นจะน้อง เราก็สามารถที่จะ แล้วลึกถึงลมให้ใจก่อนเราได้ เพียงเอาใจ ไม่อยู่กับลมให้ใจเข้าลมให้ใจออก กันอาที่อยู่กับลมให้ใจเข้าออกนั้นเป็นการสังว่านสำรวม in the sea สำรวมใจอยู่กับอลมันเดียว คือลมให้ใจ ซึ่งจัดว่าเป็นกายอันนึงในกายทั้งหลาย
กันอาทนั้นชื่อว่าเราเป็นผู้ไม่ประมาณ เพราะว่าพูดที่ไม่ประมาณ คือผู้ที่สำรวม in the sea พูดไม่สำรวม in the sea คือผู้ประมาณ แต่นั้นการอาที่เราอยู่กับลมให้ใจเข้าลมให้ใจออก เราไม่ปลอยให้จิด ฟุงไปในตาในหู จะมูด ลิ่นกาย หลายใจ แต่กลับคำมาสู้สาวขึ้นสาวหลัก สึงบรรม จัดว่าเป็นยอดของคุณสัลาทำตั้งหลาย และกันอาที่เราจะเล่นอานาปาราสตินั้น
เป็นเหตุประใจให้สติประทานสีบอลิบุน และเป็นเหตุประใจให้พอช่องเจ็ด ที่มันจะเป็น เหมือนแม่ทธษ์ที่ตกลงมา สู้พิวน้ำ และเกิดฟอง หลายตรงน้ำขึ้น ฟองน้ำน้ำก็จะเกิดฟขึ้น ดับไป เกิดฟขึ้น ดับไป เกิดฟอยู่ทรรอดเวลา
เราไม่อาทบังครับ ได้ว่าฟองน้ำนี่ จงเป็นฟองน้ำอยู่นั้น หลายอยู่นั้น จงดับไป เวลานั้นเวลานี้ มันเป็นเพียงถาตามสาวที่มันจะเกิดดับกว่างมัน นี่คือปัญญาที่เราจะได้ กว่ามีปัญญา เขาคือกันเข้าไปเห็น สัดจับ คือความจริง แห่งการเกิดคือและกันดับไป สิ่งได้ที่มีการไปเปิ Gol마ลกว่านั้นก็จะมีการดับ สิ่งได้ที่มีการดับไปได้ นنคือตัวต่อดล therezer ของมันโหมดไปแล้ว บ้าดภาמนแล้ว สิ่งไปแล้ว หายไปแล้ว ตัวตรนที่มันมีจงเป็นตัวต่อดล youกล่าว ไม่ใช่ตัวต่อดลอด ต้องไปดูเหตุขัง ทำอันเป็นเหตุของอันตา คือทุกขั้ง
ติปรงจัดว่าıldıสิ่งได้เป็นทุกสิ่งนั้นเป็นอันตา น้านเยอะฟัจใจของอันตา คือทุกขั้ง quesueฟัจใจของทุกขั้ง ความดับความแตกสลาย คืออนนิจังรู้กวักยω วักยออัความเสืมอันนิจัง คือความไม่ที่อีกการปรศเบียน ชาตาที่ถูกต้องตามamprasruit ที่ผู้ชาสงจากแอ้ววาย whereas ผมอย่างตาที่กว่า
รูป糊iddhanaogether at ถ้าท government อัตตาแล้วใส้รูปจับไม้เป็นไปพ weitereอัธา แต่เพราะ Luther ท่า 180 impact หนับเชียง อัตตาค์ก็ จริ feeding ช occult ติян LEEหาร ช qué sourcing ชิมยง เธอประใจของอนตา คืออาพา อาพา
คือความเสืม หลือการประเบียง จริงเป็นทำอันเป็นเธอ และอนตาจริงเป็นทำที่เกิดจักเธอ นี่เป็นพรสุดที่สอง ที่ชิมยง อนตาเข้ากับอาพา และพรสุดมาสครูก็คืо assume용ทุกขั้ง ข้าวกับอ請 Gulak อ Arthur ทุกขั้งเป็นหèteประใจ ลิวอianceonda ทุกขั้งเป็นทำอันเป็น𝛩 Â посмотрим อinstant Marchegiani เวลาพูดสองอย่าง call และหวับประติดจัสมุaktu การผู้ทำอันเป็น wspิ่น ถูกตลื เธอ would
เพล音ด้วยและ ยิกง 좋을ความติดใหม่ einesอีก พรดชาติ มากและ להหนาและภาพ growing is my having a message ที่บรรมจัดว่าเกิดประกษ์ อุปฏ호ปัญญายะติ เวลาพูดถึงอสังขตา วุถึงนิภาษ์ ท่านก็จะเติมขำบัดหนักเข้าไป หนักเข้าไปไม่เกิดประกษ์ การเกิดที่ประกษ์กินมานี่ไม่มี
ไม่มีของการเกิดที่จะประกษ์กินมา ในสับฐาพที่เรามีอยู่เป็นอยู่สังขตา เป็นสับฐาพที่เกิดประกษ์ มือเกิดประกษ์ ปุษเซมจะประกษ์ มือเซมประกษ์ ความเสียมไม่ได้อยู่ มีการเสียม ต่อรีเลือ ประอมจริง แต่ว่าเมื่อตั้งอยู่ก็มีผ้าวายังอย่างอื่นประกษ์ นี่เป็นสัดจากความจริงของสิงที่เกิดประกษ์ ในหนั้นถามีการเกิดจะมีความเสียม แน่นอนแก็ขายไม่ได้ และสิงที่มีความเสียมก็จะเดินไปสู้ความดับ
นี่คือความทุกของพูดที่มีการเกิดคึดมาแล้ว จะต้องประสบ แต่สะทรัสน์หลาย เข้าใจผิด สิ่งที่เกิดแกต่าย เป็นตัวเราของเรา นี่เป็นความ เข้าใจผิด เป็นความ ก็ใจที่ กลาย กลืน และ นำมาทำทั้งหลาย นี่คือ ตับ นั้นต้องมีอุบาย วิทย์ในการเขาไปดู ก็คือพยายาม
สั่งบนสำรวมินสี ตั้งจิตอยู่กับก่าย คือ ลงให้ใจเขาออก แล้วก็จะเห็นถึงนำมาทำทั้งหลายว่า มีการเปล่าแปล่างแตลอดเวลา นั้นคือ สัดจากความจริงของนำมาทำ
กินมาให้ไม่ใช้ตัวเดียวกัน เป็นโกละตัวกัน นี่คือปัญญาที่เราจะต้องได้ว่า ผู้สังเกตกับสิ่งที่ถูกสังเกตก เป็นโกละสิ่งกัน นี่ถ้าเราแยกได้อย่างนี้ เราก็จะเขาถึงสับพาธรรมก่อนปกเราทุกคนที่มีอยู่แล้วเป็นความไม่ตาย
สัญสิ่งไม่มามกอยู่ความพลินยมดับ เพลงความพลิน จริงมีความพลิน จริงมีความพลิน
อันาบนั้นสัสิ่งเป็นเนี่ย ท่ายได้ถึงมากปลนนี่พาด ได้ความเป็นอละตับพลน หลือ ถ้าอย่างมี อุปภาทิ ความจิตมันเลยอยู่ก็จะเป็นอละคามี
More episodes
